۱۹۸۲–۱۹۷۱: دوران کودکی[ویرایش]
مارتین در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۱ در سان خوآن، پورتوریکو به دنیا آمد. مادرش، نریدا مورالس، یک حسابدار و پدرش، انریکه مارتین نگرونی (فرزند انریکه مارتین و ایرایدا نگرونی اریزمندی)، یک روان‌شناس است. او چهار برادر و یک خواهر دارد که همه ناتنی هستند (دو برادر بزرگ‌تر از طرف مادری به نام‌های فرناندو و انخل فرناندز و دو برادر و یک خواهر کوچک‌تر از طرف پدری به نام‌های اریک، دنیل و ونسا مارتین)؛ والدین او وقتی که تنها دو ساله بود از یکدیگر جدا شدند و مارتین، بیشتر دوران کودکی خود را در عوض کردن محل زندگی‌اش بین خانهٔ در باغ‌های دانشگاه در حومهٔ شهر سان خوآن و خانهٔ مادربزرگ پدریش در همان نزدیکی گذراند.
مارتین در مصاحبه‌ای با روزنامهٔ ABC توضیح داد که ریشه و اصالت خانواده او از اسپانیاست و مارتین‌ها سال ۱۷۷۹ از اسپانیا به پورتوریکو مهاجرت کردند. او گفته هم‌چنین از طرف مادربزرگ پدریش، اصالتی از جزیره کرس فرانسه دارد.
مارتین در خانواده‌ای با مذهب رومن کاتولیک بزرگ شد و در کودکی خادم محراب کلیسا بود. (به گفته خودش این کار به او احساس رفتن روی استیج را می‌داد) او خواندن را از شش سالگی شروع کرد؛ قاشق‌های چوبی آشپزخانه را مثل میکروفون به دست می‌گرفت و اغلب آهنگ‌هایی از گروه منودو و گروه‌های راک آمریکایی مثل لد-زپلین، جرنی و آرای‌او اسپیدواگن می‌خواند که موردپسند برادران بزرگ‌ترش بودند. او از همان کودکی به شدت عاشق رفتن روی استیج و اجرا کردن بود. خانواده مادری ریکی، اهل موسیقی بودند و پدربزرگ مادریش که یک شاعر بود، الهام بخش ریکی در نوشتن ترانه‌هایش شد. ریکی در کتابش نوشته: «هر بار که مقابل حضار اجرا می‌کنم، چه بیست نفر باشند، چه صدهزار نفر، همون انرژی رو حس می‌کنم که در دورهمی‌های خانوادگی در کودکیم داشتیم.»
او در سن ۹ سالگی به همراه پدرش یک آگهی در روزنامه دید و از این طریق در تبلیغات تلویزیونی پورتوریکو حضور یافت؛ وی در عرض هجده ماه، در یازده تبلیغ تلویزیونی از جمله تبلیغات آبمیوه، خمیردندان و رستوران‌های فست‌فود بازی کرد.

۱۹۹۰–۱۹۸۳: منودو[ویرایش]
بعد از کسب شهرت نسبی در پورتوریکو از طریق تبلیغات تلویزیونی، ریکی مارتین برای عضویت در یک گروه پسرانهٔ پورتوریکویی به نام منودو، تست داد. اگرچه مدیران گروه در دو تست اول از استعداد او در رقص و خوانندگی خوششان آمده بود، اما بخاطر کوتاهی قد، او را نپذیرفتند. در سومین تست، سماجت و پایداری ریکی، مدیران گروه را تحت تأثیر قرار داد و سال ۱۹۸۴، مارتین ۱۲ ساله، به عضویت این گروه درآمد. یک ماه بعد، ریکی مارتین در سالنی در پورتوریکو برای نخستین بار به همراه گروه اجرا کرد. در حین این اجرا، او برخلاف آنچه برنامه‌ریزی شده بود راه می‌رفت و می‌رقصید که نتیجتاً منیجرشان او را بازخواست کرد. مارتین در این باره گفته: «اون اشتباه، از اون لحظه برایم به یک موضوع مهم تبدیل شد و بنابراین دیگر هرگز [تا زمانی که عضو بند بودم] حرکتی انجام ندادم مگر طبق برنامه. این نظم منودو بود: یا کارها رو اون طوری که بهت گفتن انجام می‌دی یا جایی تو گروه نداری.» مارتین اظهار داشته متن آهنگ Asignatura Pendiente او در سال ۲۰۰۳، برگرفته از تجربه اولین تورش به همراه منودو به خارج از پورتوریکو است.
اگرچه مارتین عاشق سفر کردن و اجرا روی استیج بود، ولی برنامه پر و منیجر سخت‌گیر او را بسیار خسته می‌کرد به طوری که او در این باره می‌گه کودکیش «بهای» رسیدن به این موقعیت بود. او زمانی که منودو در تور برزیل بود، گروه را ترک کرد و تصمیم گرفت برای مدتی از کار و رسانه‌ها فاصله بگیرد. او هم‌چنین در این دوره با گرایش جنسیش نیز کلنجار می‌رفت و به تضاد بین تبدیل شدنش به یک نماد جذابیت و احساسات درونی خودش توجه می‌کرد. علی‌رغم همه این‌ها، مارتین عضویتش در گروه را «فرصتی برای تجربیات فوق‌العاده به همراه انسان‌هایی فوق‌العاده» می‌داند.
زمانی که به همراه دیگر اعضای گروه، سفیر یونیسف شد، به کارهای بشردوستانه علاقه‌مند شد و اغلب به کودکان ناتوان در کشورهای جهان سوم کمک می‌کرد. تجربیات او به عنوان یک سفیر، او را بسیار تحت تأثیر قرار داد و الهام‌بخش او شد تا در آینده با سازمان‌های خیریه کار کند.
از سال ۱۹۸۷، فروش منودو افت کرد و آن‌ها کمی سبک خود را تغییر دادند و آهنگ‌هایی به دو زبان انگلیسی و فیلیپینی در سبک راک منتشر کردند. بالأخره بعد از این که مارتین ۱۱ آلبوم به همراه گروه ضبط کرد، ژوئیه سال ۱۹۸۹ از منودو جدا شد تا مدتی استراحت کند و راه پیش روی خودش را ارزیابی کند. مارتین به پورتوریکو برگشت تا دبیرستانش را تمام کند و فارغ‌التحصیل شود. سیزده روز بعد از هجدهمین سالگرد تولدش، به شهر نیویورک سفر کرد تا استقلال اقتصادیش را جشن بگیرد. (از آنجایی که پیش از این به سن قانونی نرسیده بود، او اجازه دسترسی به حساب‌های بانکی خود را نداشت) او آن جا در دانشگاه نیویورک و دانشکده بازیگری Tisch School of the Arts قبول شد ولی قبل از شروع کلاس‌ها انصراف داد و به مکزیکوسیتی مهاجرت کرد تا در تئاتر Mama Ama el Rock بازی کند.

۱۹۹۴–۱۹۹۱: بازیگری و اولین آلبوم‌های تکی[ویرایش]
وقتی که او روی صحنهٔ ماما اما ال راک در حال اجرا بود، بازیگری او، توجه یک تهیه‌کننده از میان حضار را جلب کرد و بعد از اجرا به او بازی در یک نقش در یک تله‌نوولای مکزیکی به نام Alcanzar una estrella را پیشنهاد داد. ریکی مارتین، همچنین در فصل دوم آن به نام Alcanzar una estrella II نیز حضور یافت. فیلمی نیز بر پایه همین سریال به نام Más que alcanzar una estrella و با بازی ریکی مارتین در سال ۱۹۹۳ منتشر شد که ریکی به خاطر نقشش در این فیلم، جایزه ال‌هرالدو را دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۰، مارتین در سونی دیسکوس، پروژه لاتین سونی موزیک، ثبت‌نام کرد. از آن‌جایی که ریکی برای آلبوم اول خود، هیجان‌زده بود، قرارداد را بدون خواندن متنش امضا کرد و سهواً قراردادی را امضا کرد که در آن، به ازای فروش هر آلبوم، فقط یک سنت به ریکی می‌رسید!
بعد از بازیگری در سریال Alcanzar una estrella II و ضبط موزیک، بالأخره در نوامبر ۱۹۹۱ اولین آلبوم تکی ریکی مارتین، به نام ریکی مارتین منتشر شد که به زبان اسپانیایی بود. ریکی مارتین، شامل تک‌آهنگ‌های “Fuego Contra Fuego” و “El Amor de Mi Vida” بود.
بعد از موفقیت ریکی مارتین و تور موفقش، تهیه‌کنندهٔ کمپانی ضبط ریکی مارتین، خوان کارلوس، او را برای آلبوم دومش، عاشق من خواهی شد، تشویق کرد و این آلبوم در ماه مه سال ۱۹۹۳ به زبان اسپانیایی منتشر شد.
در همین زمان بود که مارتین برای اولین بار با یک مرد وارد رابطه شد. او ترس از گرایشش را کنار گذاشت و خیلی زود پیش مادرش، که حامی او بود، اعلام کرد. اگرچه، بعد از پایان یافتن این رابطه، ریکی مارتین حتی بیش‌تر از قبل احساساتش را درون خود مخفی کرد و دوباره با زنان قرار گذاشت. او به یاد می‌آورد: “من از قبل این احساس را می‌کردم که لاتینو بودن در هالیوود دشوار است؛ چه چیزی می‌تواند دشوارتر از لاتینو و همجنس‌گرا بودن باشد؟”

۱۹۹۸–۱۹۹۵: زندگی نیمه، برگرد و شهرت[ویرایش]
سال ۱۹۹۵، مارتین روی حرفهٔ موسیقی خود تمرکز کرد و شروع به کار بر روی سومین آلبومش، زندگی نیمه، کرد. اولین تک‌آهنگ این آلبوم، Te Extraño, Te Olvido, Te Amo، توسط تهیه‌کننده لیندا توماس، کارلوس لارا، نوشته شده بود. با این ترانه، مارتین شهرت خود را از کشورهای آمریکای لاتین و اسپانیایی‌زبان به کشورهای اروپایی و آسیایی گسترش داد، اما این ترانه یک تغییر در سبک خوانندگی ریکی مارتین و یک ریسک بود که این ریسک در ترانهٔ ماریا به اوج رسید و رکورد لیبل احساس می‌کرد این ترانه می‌تواند فعالیت ریکی مارتین را خراب کند، علی‌رغم این‌ها، «ماریا» به عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم انتخاب شد و تبدیل به یک ترانهٔ موفق و مشهور بین‌المللی شد؛ به طوری که در کشورهای فرانسه، اسپانیا، آلمان، بلژیک، هلند، سوئیس، فنلاند، ایتالیا، ترکیه و تمامی کشورهای قارهٔ آمریکای جنوبی در جایگاه اول چارت‌ها قرار گرفت. با ساختن آلبوم زندگی نیمه توسط ریکی مارتین، خواننده‌های دیگر کشور پورتوریکو، مثل مارک آنتونی و چایانه، نیز در اسپانیا شهرت کسب کردند. این آلبوم موفق به فروش ۳ میلیون نسخه در جهان شد.
مدتی بعد، ریکی مارتین به استودیو برگشت تا بر روی آلبوم چهارم خود، برگرد (۱۹۹۸)، کار کند. او کار کردن همزمان روی آلبوم و تورش را وحشیانه و به طرز باورنکردنی سخت نامید. زمانی که ضبطش رو به پایان بود، از طرف فیفا با او تماس گرفتند و خواستند که ترانه‌ای برای جام جهانی ۱۹۹۸ ضبط کند. مارتین، ترانهٔ جام زندگی را به همراه کی‌سی پورتر و دراکو روسا نوشت و ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۸ در فینال جام جهانی در استادیوم فرانسه اجرایش کرد. این اجرا که بیش از یک میلیارد بیننده از ۱۸۷ کشور جهان داشت، به عنوان «لحظه جهانی پاپ لاتین» توصیف شده. جام زندگی، در جدول‌ها و چارت‌های سراسر جهان به رتبهٔ یک رسید و نامبر وان شد و در بسیاری از کشورها گواهی‌های طلا و پلاتینیوم دریافت کرد و موفق به کسب جایزهٔ بهترین ترانهٔ پاپ از طرف پرمیو لو نوئسترو شد. ترانه‌های “Vuelve” و “Perdido Sin Tí” هر دو در چارت ترانه‌های داغ لاتین نامبر وان شدند. سایر تک‌آهنگ‌های این آلبوم عبارتند از: “La Bomba”, “Por Arriba, Por Abajo” و “Corazonado”. آلبوم برگرد بیست و شش هفته در چارت بهترین آلبوم‌های لاتین بیلبورد در جایگاه اول قرار داشت و اولین آلبوم ریکی بود که در ۴۰ آلبوم برتر چارت بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت که در این کشور، از طرف آرآی‌ای‌ای موفق به دریافت گواهی پلاتینیوم شده بود. این آلبوم همچنین در کشورهای اسپانیا و نروژ در صدر قرار گرفت و در سراسر جهان بیش از ۸ میلیون نسخه فروخت.
مارتین برای آلبوم برگرد اولین نامزدی خود را در جایزهٔ گرمی برای بخش بهترین آلبوم لاتین سال به دست آورد. او هم‌چنین در ۴۱مین مراسم جوایز گرمی، ترانهٔ جام زندگی را به صورت زنده اجرا کرد. مارتین، بعدتر در غروب آن روز جایزهٔ گرمی خود را دریافت کرد و حتی سوپراستارهایی مثل مدونا و استینگ به پشت صحنه رفتند تا به ریکی تبریک بگویند. او در مراسم همان سال، آهنگ La Copa de la Vida را نیز اجرا کرد که این اجرای تحسین‌برانگیز، به عنوان یکی از برترین اجراهای تاریخ مراسم‌های اهدای جوایز انتخاب شده و در این میان بهترین اجرای یک هنرمند لاتین است. این اجرای تأثیرگذار، باعث شناخته شدن بیشتر خود ریکی مارتین و در سطح گسترده‌تر، سبک پاپ لاتین بین مردم آمریکا شد. رئیس UTA، راب پرینز، اجرای مارتین را این گونه نامیده: «بزرگ‌ترین لحظهٔ تحول‌آفرین برای هر هنرمندی در تاریخ مراسم گرمی» و به گفتهٔ بیلبورد، فراتر از خود ریکی مارتین، این اجرا «رویدادی تحول‌آفرین برای موسیقی لاتین در سراسر جهان» قلمداد می‌شود که اوضاع را برای واقعه‌ای تحت عنوان «انفجار لاتین» مهیا ساخت.

۲۰۰۲–۱۹۹۹: تغییر زبان به انگلیسی[ویرایش]
بعد از کسب موفقیت در آسیا، اروپا و آمریکای لاتین، مارتین اولین آلبوم انگلیسی خود را در سال ۱۹۹۹ آماده کرد و تلاش کرد برای بازارهای ایالات متحده آمریکا زبانش را تغییر دهد. آلبوم ریکی مارتین که در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و ۶۶۱٬۰۰۰ نسخه در هفتهٔ اول انتشارش فروخت، تبدیل به موفق‌ترین آلبوم یک هنرمند لاتین‌تبار در بیلبورد شد. این آلبوم شامل ترانه‌های با ترانه‌نویسی دزموند چایلد، داین وارن، ویلیام اربیت، جرج نوریگا و دوست قدیمی دوران کودکی ریکی، دراکو روسا بود. این آلبوم هم‌چنین مهمان‌های ویژه‌ای داشت که به عنوان همخوان حضور داشتند؛ مانند مدونا در ترانهٔ «مراقب باش» و سرتاب ارنر در ترانهٔ «احساسات خصوصی». دو هفته بعد از انتشار آلبوم، مارتین روی کاور مجلهٔ تایم رفت با عنوان «موزیک لاتین، پاپ می‌شود.» قبل از انتشار آلبوم، جنت جکسون در نسخهٔ آمریکای لاتین ترانهٔ Ask for More با ریکی مارتین همکاری کرد که ترانه‌ای تبلیغاتی برای شرکت پپسی بود.
اولین و موفق‌ترین تک‌آهنگ این آلبوم، «او مثل دیوانه‌ها زندگی می‌کند»، بود که در بسیاری از کشورها از جمله ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، کانادا، ایرلند، نیوزلند و… در جایگاه اول (نامبر وان) چارت‌ها قرار گرفت. «او مثل دیوانه‌ها زندگی می‌کند» موفق‌ترین ترانهٔ ریکی مارتین است. ترانهٔ بعدی، «او تمام چیزی است که تا به حال داشته‌ام» بود که در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ (۱۰۰ ترانه داغ بیلبورد) دوم شد. هر دو این تک‌آهنگ‌ها در چارت ترانه‌های داغ لاتین بیلبورد، اول شدند. «او مثل دیوانه‌ها زندگی می‌کند» به عنوان ترانه‌ای شناخته می‌شود که باعث انفجار موزیک لاتین در سال ۱۹۹۹ شد و سبب شد سایر خوانندگان لاتین مثل جنیفر لوپز، انریکه ایگلسیاس و بعدتر شکیرا، راحت‌تر بتوانند به بازارهای موسیقی انگلیسی روی بیاورند. ریکی مارتین یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال ۱۹۹۹ بود و ۷ گواهی پلاتینیوم در آمریکا دریافت کرد و در سراسر جهان نیز ۲۲ میلیون نسخه فروخت. در اکتبر سال ۱۹۹۹، ریکی مارتین سال بسیار موفق خود را با تور او مثل دیوانه‌ها زندگی می‌کند، خاتمه داد.
بعد از این موفقیت، یک آلبوم انگلیسی‌زبان جدید، یعنی صدا بارگذاری شد، نوامبر سال ۲۰۰۰ منتشر شد که در جایگاه چهارم بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و ۲ گواهی پلاتینیوم از طرف آرآی‌ای‌ای دریافت کرد. «او قدم می‌زند» و «هیچ‌کس دلش نمی‌خواد تنها باشه» (با همراهی کریستینا آگیلرا) در جایگاه دوازده و سیزده صد ترانه داغ بیلبورد، با شایستگی قرار گرفتند. هر دو ترانه در جایگاه اول ترانه‌های داغ لاتین قرار گرفتند. صدا بارگذاری شد، بیشتر از ۸ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است.
در فوریه سال ۲۰۰۱، ریکی مارتین یک آلبوم بهترین‌ها به نام La Historia منتشر کرد که به مدت ۵ هفته در جایگاه اول آلبوم‌های لاتین برتر بیلبورد قرار داشت و در جایگاه هشتاد و سوم بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم هم‌چنین در جایگاه اول کشور سوئد به مدت سه هفته قرار داشت. این آلبوم شامل بازسازی دو ترانه قدیمی ریکی، یعنی “Fuego Contra Fuego” و “El Amor de Mi Vida” نیز بود. در نوامبر ۲۰۰۱، ریکی یک آلبوم بهترین‌های دیگر به زبان انگلیسی به نام بهترین‌های ریکی مارتین منتشر کرد که شامل ریمیکس‌هایی از ترانه “Amor” بود.

۲۰۰۶–۲۰۰۳: ارواح سکوت و زندگی[ویرایش]
ریکی مارتین، در ماه مه ۲۰۰۳، یکی آلبوم اسپانیایی‌زبان جدید به نام ارواح سکوت منتشر کرد. اولین تک‌آهنگ این آلبوم، «شاید» در جایگاه اول ترانه‌های داغ لاتین قرار گرفت و به مدت ۱۱ هفته در این جایگاه باقی ماند و تبدیل به موفق‌ترین تک‌آهنگ لاتین سال شد. مارتین، راجع به آلبوم جدید می‌گوید: «من واقعاً نیاز داشتم که برگردم که به مرکز وجودم، به آغاز، توجه کنم. این نیازو داشتم که درون خودم، واقعاً عمیق جستجو کنم و اون احساسات رو پیدا کنم، به خاطر آدرنالینی که در طی چندین سال به خاطرش زندگی کرده بودم.» ارواح سکوت در جایگاه ۱۲ بیلبورد ۲۰۰ و در جایگاه اول آلبوم‌های لاتین برتر بیلبورد قرار گرفت و به مدت ۶ هفته در این جایگاه باقی ماند. این آلبوم، بیش از یک میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رساند. ترانه‌های بعدی این آلبوم، «تشویق» و «و همه چیز به هیچ ختم می‌شود» در جایگاه اول ترانه‌های داغ لاتین قرار گرفتند. «تشویق» هم‌چنین به مدت ۴ هفته در جایگاه اول چارت هفتگی کشور اسپانیا قرار داشت.
اکتبر ۲۰۰۵، مارتین سومین آلبوم استودیویی انگلیسی خود، زندگی را منتشر کرد. این آلبوم با رتبهٔ ۶ وارد ده آلبوم برتر بیلبورد ۲۰۰ شد و تک آهنگ اول آن، «اهمیت نمی‌دم»، یک موفقیت جهانی شد.

۲۰۰۶–۲۰۰۷: MTV Unplugged و تور جهانی[ویرایش]
۱۷ اوت ۲۰۰۶، ریکی مارتین، کنسرت MTV Unplugged خود را در میامی برگزار کرد که در اکتبر ۲۰۰۶، در ام‌تی‌وی آمریکای لاتین، ام‌تی‌وی ترس و ام‌تی‌وی پورتوریکو نمایش داده شد و نوامبر ۲۰۰۶ بر روی سی‌دی و دی‌وی‌دی منتشر شد. آلبوم جنبهٔ مهم و تبلیغاتی داشت و در جایگاه اول آلبوم‌های لاتین برتر بیلبورد و جایگاه ۳۸ بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم، در گرمی لاتین سال ۲۰۰۸، برندهٔ جایزه در دو بخش بهترین آلبوم پاپ صوتی از یک خوانندهٔ مرد و بهترین موزیک‌ویدئوی طولانی شد. تک‌آهنگ اول این آلبوم، «خاطراتت» با همکاری لا ماری از گروه چامبائو، به مدت ۳ هفته در جایگاه ترانه‌های داغ لاتین قرار داشت. تک‌آهنگ بعدی، «نزدیک‌تر شو» در جایگاه ششم ترانه‌های دنس‌کلاب قرار گرفت.
۱۹ فوریه ۲۰۰۷، مارتین تور جهانی سیاه و سفید خود را آغاز کرد که اولین اجرایش در کلوسئوم آگرلوت خوزه میگوئل در پورتوریکو بود و شامل اجرای او در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۰۷ در مدیسن اسکوئر گاردن در نیویورک نیز بود. ریکی، هم‌چنین با اروس رامازوتی، ترانهٔ “Non Siamo Soli” را ضبط کرد که یازده هفتهٔ متوالی در صدر چارت‌های ایتالیایی بود.

۲۰۱۰–۲۰۰۷: استراحت کاری[ویرایش]
بعد از تور جهانی، مارتین برای مدتی از صنعت موسیقی فاصله گرفت و بر روی زندگی خصوصیش تمرکز کرد. نوامبر ۲۰۰۷، سونی آلبوم زنده ریکی مارتین: تور سیاه و سفید را بر روی سی‌دی، دی‌وی‌دی و دیسک بلو-ری منتشر کرد. یک سال بعد، یک آلبوم بهترین‌ها از ترانه‌های موفق اسپانیایی‌زبان ریکی به نام ۱۷ منتشر شد که خلاصه‌ای از ۱۷ سال فعالیت ریکی مارتین بود و بیشتر شامل ترک‌های به زبان اسپانیایی بود.

۲۰۱۳–۲۰۱۰: خودزندگی‌نامه، موزیک + سکس + روح، اویتا[ویرایش]
خودزندگی‌نامه ریکی مارتین، Me، دوم نوامبر ۲۰۱۰ منتشر شد. این کتاب به فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز وارد شد و در جایگاه پنجم فهرست Hardcover Nonfiction قرار گرفت. یک نسخهٔ اسپانیایی-زبان به نام Yo نیز به صورت هم‌زمان منتشر شد. در همان روز، ریکی آهنگ Lo Mejor de Mi Vida Eres Tu را به عنوان اولین سینگل نهمین آلبوم استودیویی خود، Música + Alma + Sexo منتشر کرد. این آهنگ به صدر جدول Hot Latin Songs رسید و وارد جدول Hot 100 شد؛ به این ترتیب ریکی مارتین به اولین و تنها خوانندهٔ تاریخ تبدیل شد که آهنگ‌هایش به زبان اسپانیایی در سه دههٔ مختلف وارد این جدول می‌شوند. خود آلبوم سال ۲۰۱۱ منتشر شد؛ این آلبوم با رتبهٔ سه وارد چارت بیلبورد ۲۰۰ شد که این رتبه، بالاترین رتبه برای یک آلبوم لاتین در دههٔ ۲۰۱۰ است.
سال ۲۰۱۲، مارتین در نقش شخصیت چه در تئاتر اویتا در برادوی هنرنمایی کرد. این تئاتر نامزد دریافت جایزهٔ تونی شد و دومین تئاتر موفق ریکی مارتین بعد از تئاتر بینوایان به حساب می‌آید. مارتین هم‌چنین فوریهٔ ۲۰۱۰ در یکی از قسمت‌های سریال Glee به نام معلم اسپانیایی حضور یافت و دو تک آهنگ La Isla Bonita و Sexy and I Know It را به همراه بازیگران این مجموعه کاور کرد که هر دو وارد Hot 100 شدند.

۲۰۱۴–۲۰۱۳: شوی استعدادیابی The Voice استرالیا و تورکنسرت استرالیا[ویرایش]
آوریل ۲۰۱۳، مارتین به عنوان مربی در فصل دوم مسابقهٔ The Voice استرالیا حضور یافت. او هم‌چنین یک تور در استرالیا برگزار کرد و آلبومی از مجموعه هیت‌های خود به نام Greatest Hits: Souvenir Edition به‌طور اختصاصی در استرالیا منتشر کرد که این آلبوم در جدول رسمی کشور استرالیا به رتبهٔ ۲ رسید. او ژوئن ۲۰۱۳ آهنگ Come with Me را منتشر کرد که در جدول استرالیا به رتبهٔ ۳ رسید و گواهی طلای این کشور را دریافت کرد.
فوریهٔ ۲۰۱۴، ریکی مارتین در آهنگ Adrenalina حضور یافت که در آن با ویسین و جنیفر لوپز همکاری کرده بود و این آهنگ به یک هیت بزرگ لاتین تبدیل شد؛ وارد جدول Hot 100 شد و در جدول Hot Latin Songs به رتبهٔ ۲ رسید. او هم‌چنین آوریل همان سال، تک آهنگ Vida را منتشر کرد که یکی از آهنگ‌های رسمی جام جهانی سال ۲۰۱۴ برزیل بود.

۲۰۱۴–۲۰۱۸: شوی استعدادیابی The Voice مکزیک و آلبوم A Quien Quiera Escuchar[ویرایش]
سپتامبر ۲۰۱۴، مارتین به عنوان مربی در فصل چهارم شوی استعدادیابی The Voice مکزیک حضور یافت؛ او اکتبر همان سال تور جهانی خود را به نام One World Tour از مکزیک آغاز کرد و هم‌چنین بعداً برای مربی‌گری در فصل سوم شوی استعدادیابی The Voice استرالیا دوباره به این کشور برگشت.
او سال ۲۰۱۵، دهمین آلبوم استودیویی خود را به نام A Quien Quiera Escuchar منتشر کرد که این آلبوم در صدر چارت Top Latin Albums قرار گرفت و یک جایزهٔ گرمی دریافت کرد. تک آهنگ La Mordidita از این آلبوم به یک هیت بزرگ لاتین تبدیل شد و موزیک‌ویدیوی آن با بیش از یک میلیارد بازدید در یوتیوب، یکی از پربازدیدترین ویدیوهای یوتیوب می‌باشد. این آهنگ همچنین جوایز متعددی دریافت کرد و در جدول چندین کشور به رتبهٔ اول رسید؛ دو تک‌آهنگ موفق Adiós و Disparo al Corazón نیز در این آلبوم قرار داشتند.
سپتامبر ۲۰۱۶، ریکی مارتین آهنگ Vente Pa’ Ca را با همکاری مالوما منتشر کرد که به یک هیت بزرگ تبدیل شد و در جدول کشورهای لاتین نامبر وان شد. موزیک‌ویدیوی این آهنگ بیش از ۱٫۶ میلیارد بازدید در یوتیوب داشته و به این ترتیب Vente Pa Ca به موفق‌ترین آهنگ مارتین در عصر استریم و یکی از پرفروش‌ترین آهنگ‌های او تبدیل شده‌است.
آپریل ۲۰۱۷، مارتین شوی اقامت لاس وگاس خود را به نام All In آغاز کرد.
در سال ۲۰۱۸، او در نقش آنتونیو د’آمیکو در فصل دوم سریال موفق داستان جنایت آمریکایی (The Assassination of Gianni Versace: American Crime Story) نقش‌آفرینی کرد و برای بازی در این سریال نامزد دریافت جایزهٔ امی در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در یک فیلم یا سریال تلویزیونی شد. خود سریال نیز جوایز متعددی از جمله سه جایزهٔ امی و دو جایزهٔ گلدن گلوب کسب کرد. همان سال، ریکی آهنگ Fiebre را منتشر کرد که تاکنون بیش از ۱۰۰ میلیون بازدید در یوتیوب داشته‌است.

۲۰۱۹-اکنون: شوی استعدادیابی ایتالیایی Amici di Maria De Filippi و تورکنسرت Movimiento[ویرایش]
مارس ۲۰۱۹، مارتین به عنوان مربی در فصل هجدهم شوی استعدادیابی ایتالیای Amici di Maria De Filippi حضور یافت. در ماه مه ۲۰۱۹، او در آلبوم جدید مالوما در آهنگی به نام No Se Me Quita با او همکاری کرد؛ این آهنگ به عنوان سومین سینگل آلبوم ۱۱:۱۱ مالوما انتخاب شد و موزیک‌ویدیوی آن به بیش از ۱۰۰ میلیون بازدید در یوتیوب رسید. No Se Me Quita در چارت رسمی کشور مکزیک نامبر وان شد و سه گواهی پلاتینیوم از این کشور دریافت کرد.
مدتی بعد، ریکی مارتین اعلام کرد که آلبوم جدیدش به نام Movimiento سال ۲۰۲۰ منتشر می‌شود. او هم‌چنین از فوریهٔ ۲۰۲۰ توری را به همین نام برگزار کرد که بعد از چند اجرا در آمریکای لاتین، به خاطر شیوع ویروس کرونا متوقف شد. بعد از همه‌گیری کرونا و به دلیل مشکلات شخصی پیش‌آمده برای مارتین، او تصمیم گرفت که به جای آلبوم استودیویی، دو مینی آلبوم منتشر کند: PAUSA و PLAY. مینی آلبوم شش-ترکهٔ PAUSA مه ۲۰۲۰ منتشر شد؛ این مینی آلبوم موفق به دریافت یک جایزهٔ گرمی لاتین شد و در بخش «بهترین آلبوم پاپ/اربن لاتین» مراسم گرمی نامزد شده‌است.
دومین تک آهنگ PAUSA، آهنگ Tiburones نقدهای مثبتی دریافت کرد و به یک هیت در آمریکای لاتین تبدیل شد؛ وارد تاپ تن جدول رسمی ده کشور شد و به مدت سه هفته در صدر جدول کشور پورتوریکو قرار داشت و در جدول پایان سال این کشور نیز نامبر وان شد. این آهنگ که نامزد دریافت جایزهٔ «آهنگ سال» مراسم گرمی لاتین شد، هم‌چنین ریکی مارتین را به اولین فرد تاریخ تبدیل کرد که توانسته در پنج دههٔ مختلف وارد چارت Hot Latin Songs شود.
اواخر همان سال، ریکی مارتین به عنوان صداپیشه «دون خوان دیگو» در لایواکشن موزیکال نتفلیکس، Jingle Jangle: A Christmas Journey ظاهر شد. این فیلم در وبسایت Metacritic، «نقدهای عموماً مثبت» دریافت کرد.