شب
روز
لورن باکال با نام تولد بتی جوان پریسکی (به انگلیسی: Betty Joan Perske) در خانوادهای از طبقهٔ متوسط در نیویورک زاده شد ابتدا آموزش باله دید و سپس به بازیگری علاقهمند شد و در آکادمی هنرهای دراماتیک درس خواند و همانجا بود که با بازیگرانی چون کرک داگلاس آشنا شد. نخستین تجربهٔ تئاتری اش با استقبال روبرو نشد و اجباراً به کار برای مجلههای مد روی آورد.
عکسش که روی مجلهٔ هارپرز بازار منتشر شد توجه همسر هاوارد هاکس کارگردان را به سوی خود جلب کرد و از او تست گرفته شد و بدین ترتیب بود که در فیلم داشتن و نداشتن (۱۹۴۴) بازی کرد.
در زمان فیلمبرداری یکی از فیلمها با هامفری بوگارت آشنا شد و یک سال بعد با هم ازدواج کردند آنها تا سال ۱۹۵۷ یعنی تا زمان مرگ بوگارت بر اثر سرطان دو فیلم دیگر را با هم بازی کردند.
باکال در سال ۱۹۷۹ کتاب زندگینامهاش را تحت عنوان روی پای خودم منتشر کرد.
در سال ۱۹۷۴ در فیلم پر ستاره قتل در قطار سریعالسیر شرق بازی کرد که اقتباسی از یکی از داستانهای جنایی آگاتا کریستی بود.
باکال با حضورش در فیلم تیرانداز (۱۹۷۶) برای جان وین که بر اثر بیماری سرطان در شرف مرگ بود نوعی تسلی خاطر محسوب میشد.
صدای خش دار و جذاب باکال تا پایان عمرش خواستار زیادی داشت و روی انواع و اقسام آگهیها از غذای گربه تا تورهای مسافر کشتیهای تفریحی حرف میزد.
